با نگاهى به دیدگاه نسل جوان امروز نسبت به ارتباطات، مى توان به طور اجمالى به نتایجى در مورد نقش آینده مدیران در رهبرى موسسات مختلف دست یافت.به گزارش ام بى اى نیوز، اولین خصوصیت دیدگاه نسل جوان به ارتباطات امروزى، میل زیاد آن ها به ارتباط در مفهوم كلى و ارتباط با اینترنت در مفهوم جزئى است. در یك بررسى كه اخیرا از سوى شركت Cisco، غول تولید كننده تجهیزات ارتباطى و شبكه اى كه در كالیفرنیا قرار دارد صورت گرفته، ۲۸۰۰ نفر از دانشجویان و شاغلان جوان در ۱۴ كشور جهان مورد بررسى قرار گرفته اند. نتایج جالبى از این بررسى به دست آمده است. نیمى از پرسش شوندگان گفته اند كه بدون وجود اینترنت زندگى برایشان بى معناست.دو- سوم پرسش شوندگان تصریح كرده اند كه ترجیح مى دهند به اینترنت دسترسى داشته باشند تا صاحب یك اتومبیل باشند. این میل قوى به اینترنت باعث بوجود آمدن یك نیاز مبرم به انعطاف بیشتر شده است.از هر ۵ نفر ۲ نفر یعنى ۴۰ درصد پرسش شوندگان گفته اند كه حاضرند یك شغل كم در آمد تر را برگزینند به شرطى كه دسترسى به شبكه هاى اجتماعى برایشان راحت تر و منعطف تر باشد، قابلیت انتخاب محلى كه مى خواهند در آن شاغل باشند را داشته باشند و امكان انتخاب دستگاه هاى الكترونیكى موردنظرشان با خودشان باشد. مدیران فردا، با این رفتار ها برخورد خواهند داشت و قطعا محیط هاى كارى بسیار منعطف تر خواهند شد.نكته دیگر آن كه رسانه ها و شبكه هاى اجتماعى به سرعت از تلفن ها و E-mail به عنوان راه هاى ارتباطى پیشى مى گیرند و یك مدل برتر براى ارتباط تبدیل مى شوند. جوانان، هدایت كنندگان این تغییرات هستند. به طورى كه ارتباط یك به یك، به ارتباط یك ذهن به چند ذهن تبدیل مى شود.مدیران و رهبران آینده براى ایجاد یك ارتباط مستمر و گفت و گوى دائمى با كارمندان و همكاران از شبكه هاى اجتماعى استفاده مى كنند و نظرات و ایده هاى جدید خود را با دیگران به اشتراك مى گذارند. كارمندان هم از این شبكه ها براى انتقال بازخورد ها بهره مى گیرند. از طریق این مدل جدید ارتباطى است كه كارمندان یك موسسه تاثیر خود را در شكل گیرى افق ها و برنامه هاى جدید موسسه متبوعشان مى گذارند و به صدایى جدید در مدیریت موسسه تبدیل مى شوند.نیاز هاى فزاینده براى افزایش ارتباط با اینترنت، انعطاف پذیرى محیط كار و استفاده بیشتر ازشبكه هاى اجتماعى، تغییرات آینده شركت ها را از درون به بیرون شكل خواهند داد. بنابراین شركت ها باید جدا به سوالات زیر فكر كنند و پاسخ ها را بیابند:
۱- میزان صحیح آزادى در محیط كار چقدر است؟ آیا كارمندان باید از نقد یا مخالفت با نظرات روساى خود منع شوند؟یا براى مدیران باید محدودیت هاى در مورد آنچه مى توانند به كارمندان دیكته كنند، در نظر گرفت؟
۲- چه میزان از مخلوط كردن زندگى یا حریم خصوصى با عرصه عمومى بیش از اندازه است؟
شبكه هاى اجتماعى مخلوط كردن این دو حوزه را تشویق مى كنند در حالى كه عده اى ترجیح مى دهند این ۲حوزه كاملا از هم جدا باشند.
۳- چگونه شركت ها مى توانند از سوء استفاده از شبكه هاى اجتماعى جلوگیرى كنند؟ همه چیز در این شبكه ها مى تواند به آتشى تبدیل شود. یك حرف نسنجیده مى تواند این آتش را شعله ور كند. مدیران و كارمندان باید بدانند اگر در این حوزه خطایى بكنند با عواقب ناگوارى رو به رو خواهند شد.
۴- زمانى كه كارمندان یك شركت از معاونین آن گرفته تا كار آموزان مشغول به اشتراك گذارى اطلاعات شركت بر روى صفحات شبكه هاى اجتماعى هم چون فیس بوك، توئیتر، بلاگ ها و... هستند و رقیبان هم مشغول مشاهده، چگونه مى توان مطمئن شد كه كارمندان فرق اطلاعات محرمانه و عادى را بفهمند؟
زمانى كه شركت ها این مشكلات را حل كنند، شیوه جدید مدیریتى رشد خواهد كرد و روزهایى كه مدیران مى گفتند كه همه چیز را مى دانند، به سر خواهد آمد. مدیران به جاى برقرارى ارتباط با عده كمى از مشاوران معتمد، باید به فكر برقرارى ارتباطات گسترده تر با مردم در داخل و خارج شركت باشند.
قطعا تمامى شركت ها و موسسات از این اتفاقات جدید استقبال نخواهند كرد ولى آن ها كه این
فعل و انفعلات را جدى بگیرند، با فرصت هاى جدیدترى براى توسعه و پیشرفت رو به رو مى شوند.
زمانى كه دانش و اطلاعات آزادانه در یك شركت جارى باشد، تصمیم ها هم سریع تر گرفته شوند، شركت ها خواهند توانست با چالاكى بیشترى همراه روند همیشگى و سریع تغییرات شوند.
منبع: hbr.org (تارنماى مجله كسب و كار دانشگاه هاروارد)